Nasz zespół

Home

Usługi

Aktualności

Kontakt

RODO

A2KP KANCELARIA Sp. z o.o.

43-300 Bielsko Biała,

ul Ulica Grażyńskiego 71
 

Jesteśmy najlepsi

Aktualności

Aenean sagittis mattis purus ut hendrerit. Mauris felis magna, cursus in venenatis ac, vehicula eu massa. Quisque nunc velit, pulvinar nec iaculis id, scelerisque in diam. Sed ut turpis velit. Integer dictum urna iaculis vestibulum finibus. Etiam tempus dictum rhoncus. Nam vel semper eros. Ut molestie sit amet sapien vitae semper. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. 

29 września 2022
Zabezpieczenia organizacyjne i techniczne Niezależnie od zabezpieczeń technicznych i prawnych warto zadbać o bezpieczeństwo
03 sierpnia 2022
  Wykorzystywanie nowych technologii w celu kontrolowania aktywności pracowników nie jest zjawiskiem nowym. Dzisiaj wielu

Zapewniamy zgodność z przepisami ochrony danych osobowych.

Jesteśmy też ekspertami w dziedzinie prawa pracy.

Aktualności / BLOG

 

Od 31 lipca 2021 r. wprowadzony został nowy art. 2 ust. 1 pkt. 15a ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (dalej „ustawa AML”), zgodnie z którym „instytucją obowiązaną” są także biura księgowe. Od tego momentu są one traktowane w przepisach o AML, jak banki czy towarzystwa ubezpieczeniowe. Ciążą na nich zatem m.in. obowiązki dotyczące identyfikacji i weryfikacji podmiotów lub transakcji, które z punktu widzenia przepisów AML mogą budzić podejrzenie „prania pieniędzy” lub „finansowaniu terroryzmu”. Co ciekawe biuro rachunkowe staje się z mocy prawa „instytucją obowiązana” niezależnie od formy prowadzenia działalności oraz rozmiaru i liczby pracowników. Jakie obowiązki w praktyce muszą realizować instytucje obowiązane”? Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy AML „instytucje obowiązane” mają obowiązek wdrożyć wewnętrzną procedurę w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, która na bieżąco podlega weryfikacji oraz w razie potrzeby aktualizacji. Procedura powinna określać, m.in.:

 

  1. czynności lub działań podejmowanych w celu ograniczenia ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu;
  2. zasady rozpoznawania i oceny ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu;
  3. środki stosowane w celu właściwego zarządzania rozpoznanym ryzykiem prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu związanym z danymi stosunkami gospodarczymi lub transakcją okazjonalną;
  4. zasady wykonywania obowiązków obejmujących przekazywanie Generalnemu Inspektorowi informacji o transakcjach oraz zawiadomieniach;
  5. zasady zgłaszania przez pracowników rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń przepisów z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
  6. zasady kontroli wewnętrznej lub nadzoru zgodności działalności instytucji obowiązanej z przepisami AML oraz zasadami określonymi w wewnętrznej procedurze;
  7. zasady odnotowywania rozbieżności między informacjami zgromadzonymi w Centralnym Rejestrze Beneficjentów Rzeczywistych a informacjami o beneficjentach rzeczywistych klienta ustalonymi w związku ze stosowaniem ustawy;
  8. zasady dokumentowania utrudnień stwierdzonych w związku z weryfikacją tożsamości beneficjenta rzeczywistego oraz czynności podejmowanych w związku z identyfikacją jako beneficjenta rzeczywistego osoby fizycznej zajmującej wyższe stanowisko kierownicze.

 

 

To tylko najważniejsze obowiązki wynikające w wprost z ustawy AML ciążące na „podmiotach obowiązanych”. Co istotne, niedopełnienie tego obowiązku stanowi delikt administracyjny, a także podlega karze pieniężnej do wysokości do równowartości kwoty 1 mln euro. W praktyce, wdrażając obowiązkową procedurę, „podmioty obowiązane” będą musiały:

 

  1. wyznaczyć osoby odpowiedzialne za realizację obowiązków w zakresie AML,
  2. dokonywanie oceny ryzyka w odniesieniu do klientów i ich transakcji,
  3. stosować w ramach swojej działalności środki bezpieczeństwa finansowego,
  4. wdrożyć raportowanie do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej (GIIF),
  5. zadbać o regularne odbywanie szkoleń swoich pracowników w zakresie AML,
  6. wprowadzić odpowiednie zasady kontroli wewnętrznej,
  7. prowadzić i przechowywać dokumentację potwierdzającą wykonanie obowiązków wskazanych w ustawie AML,.
  8. wdrożyć procedurę „anonimowych zgłoszeń naruszeń prawa w zakresie AML”,
  9. wdrożyć procedurę dotyczącą ochrony sygnalistów w związku ze zgłaszaniem przez nich naruszenia prawa.

 

Obowiązki, o których mowa powyżej w ramach pkt. 1 – 8 wynikają wprost z ustawy AML. Nie dotyczy to obowiązku wskazanego w pkt. 9, tj. konieczności wdrożenia procedury zgłaszania naruszeń prawa (ochrona sygnalistów), który wynika bezpośrednio z dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2019/1937 z dnia 23 października 2019 r. w sprawie ochrony osób zgłaszających naruszenia prawa Unii (dalej „dyrektywa”), a także projektu z dnia 14 października 2021 roku ustawy o ochronie osób zgłaszających naruszenia prawa (dalej „projekt ustawy”). Trzeba pamiętać, iż obie procedury zgłaszania naruszeń są odmiennymi regulacjami i obie muszą zostać wdrożone przez "podmioty obowiązane", przy czym możliwa jest sytuacja, w której danym podmiot wdraża jedną procedurę zgłaszania naruszeń prawa, uwzględniającą specyfikę obu regulacji. Na marginesie, warto pamiętać o tym, iż zgodnie z art. 9 projektu ustawy w zakresie nieuregulowanym w przepisach dotyczących procedury anonimowego zgłaszania naruszeń do zgłaszania naruszeń prawa stosuje się przepisy projektu ustawy.

 

Zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy państwa członkowskie zapewniają, by podmioty prawne w sektorze prywatnym i publicznym ustanowiły kanały i procedury na potrzeby dokonywania zgłoszeń wewnętrznych i podejmowania działań następczych (…). Jednocześnie ust. 3 stwierdza, że zapisy określone w ust. 1 stosuje się do podmiotów prawnych w sektorze prywatnym, które zatrudniają co najmniej 50 pracowników, przy czym (ust. 4) próg określony w ust. 3 nie ma zastosowania do podmiotów objętych zakresem stosowania aktów Unii wymienionych w części I.B i II załącznika. Nie ma zastosowania, co znaczy, że podmiotów wskazanych w części I.B i II załącznika dyrektywy nie dotyczy ograniczenie dotyczące osób zatrudnionych. Oznacza to, że na podmiotach prywatnych wskazane w części I.B i II załącznika dyrektywy ciąży obowiązek wdrożenia procedury zgłaszania naruszeń prawa bez względu na ilość osób zatrudnionych w takich podmiotach. Powyższy zapis w praktyce powiela projekt ustawy. W art. 9 mamy tam zapis, w myśl którego przepisy ustawy nie uchybiają przepisom aktów normatywnych ustanowionych przez instytucje Unii Europejskiej, wymienionych w części II załącznika do dyrektywy oraz przepisom implementującym albo wykonującym te akty. Jakie podmioty wskazuje część II załącznika do dyrektywy? Są to podmioty świadczące swoje usługi w zakresie:

 

  1. rynków finansowych,
  2. zapobieganie praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu,
  3. bezpieczeństwa transportu,
  4. ochrony środowiska.

 

Oznacza to więc, że zarówno dyrektywa, jak i projekt ustawy, nakładają m. in. na wszystkie podmioty podlegające przepisom dotyczącym zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu obowiązek wdrożenia procedury zgłaszania naruszeń prawa. Ponieważ nowelizacja ustawy AML jako „instytucje obowiązane” wskazała także biura księgowe (niezależnie od formy prowadzenia działalności oraz rozmiaru i liczby pracowników), tym samym na wszystkich biurach księgowych ciąży obowiązek wdrożenia procedury zgłaszania naruszeń prawa.

 

 

Opracował

Arkadiusz Kraus

A2KP KANCELARIA Sp. z o.o.

 

Dlaczego wszystkie biura księgowe muszą wprowadzić procedurę zgłaszania naruszeń prawa?
16 marca 2022
29 września 2022
Zabezpieczenia organizacyjne i techniczne Niezależnie od zabezpieczeń technicznych i prawnych warto zadbać o bezpieczeństwo
03 sierpnia 2022
  Wykorzystywanie nowych technologii w celu kontrolowania aktywności pracowników nie jest zjawiskiem nowym. Dzisiaj wielu

    Poczucie bezpieczeństwa jest tym, czym się staje.